Ortancalara..

Yarın 2010'un son günü.

"Eee nolmuş?" diye bir ses yükseliyor içimden.

"Pazartesi diyete başlıyorum" cümlesine benzetiyorum bunu ben...

 Neden biz insanlar başlangıçlara ve bitişlere bu kadar takmış durumdayız diye düşünüyorum sonra da.

Arada olanlara n'oluyor peki?

Aile hayatında da ortancalara patlar ya herşey..

Büyük sorun çıkarsa "o senin büyüğün" , küçük bir şey yapınca da "idare edin o küçük". Yazık valla ortancalara. (Yani bana.)

Koskoca bir yıl daha geride kaldı. Sorun değil yenisi yolda.

Şimdi bu akşam için size önerim: (mümkünse) biraz yalnız kalıp bu yıl başınızdan geçen acı, tatlı, iyi kötü herşeyi şööyle bir hatırlamanızdır..

Kızdıklarınızı, kırıldıklarınızı, başarısızlıklarınızı mutsuzluklarınızı, umutsuzluklarınızı.. yani sizi kötü etkileyen negatif ne varsa atın içinizden. Taşımayın onları!

Sonra en mutlu anlarınızı alın, hafızanızın baş köşesine koyun. Koyun ki ihtiyaç anında kolayca bulabilesiniz. Moraller gitti mi hatırlayıp gülebilesiniz.

Ben başladım. Evdeyim. Yalnızım. Birazdan kesin içmeye de başlarım:)



Bu fotograflar da dünden. 
İş çıkışı V2K'nın Nişantaşı Mağazasındaki Happy Hours'a katılmıştık.. 
Herşey çok güzeldi ama aşağıda görmüş olduğunuz elbisede gözüm kaldı. 
Erdem'in. 
Üzerine giydiğim yeşil boleronun kimin tasarımı olduğunu unuttum:) 
Benim giydiğim bu kocaman, kalın, mor kazak ise hediye.. Sıcacık tutuyor çok seviyorum. H&M etiketli ama 2 sene önce Amerika'dan alınmış. 
Kemerim Koton'dan.